6-9-2026
Brak en moe en op. Mijn zenuwstelsel heeft het wel even gehad en om nu te zeggen dat het een relaxte vakantie is tot nu toe… Meh. Ik heb er even flink de balen er in dus. We hebben echt even rust nodig.
We maken een plan: we gaan een boottocht doen en daarna lunchen bij de bus (we hebben nog allemaal eten wat op moet) en dan kijken we even of we ook het 2e nachtje nog blijven wat we geboekt hebben, of dat we toch eerder wegrijden naar een meer beschutte plek.
We lopen naar Newquay, niet ver, wel steil naar beneden. Het is een populair plaatsje, en als ik niet al een tochtje geboekt had, was dat ook spontaan nog gelukt, overal staan ze te flyeren.
Om 11.05 moeten we op de pier zijn, dat redden we ruim, en dan komt er een bootje waar we op mee mogen. Er is nog één gezin, totaal 6 mensen en een hondje. De crew bestaat uit 4 man/vrouw: de schipper, een vrijwilliger die survey’t (dieren tellen) en 2 gidsen waarvan 1 in opleiding: de piepjonge Julie (ze deed het heel leuk!!).
We hebben het tochtje van 1,5 uur geboekt en deze tocht is met de Dolfin survey vrijwilligersorganisatie die dus meer doen dan alleen toeristen rondvaren. Ze weten veel te vertellen over de omgeving en de dieren. Newquay is een hotspot voor ‘Bottlenose dolfins’ (Tuimelaar). Er leven er 300 in de Ceredigion baai, waarvan er 30 zeer regelmatig in het stukje bij Newquay gezien worden. Ze komen er graag met hun kalfjes omdat het baaitje bij het plaatsje mooi ondiep is en ze daar kunnen leren hoe te jagen en zo. Een soort pierenbadje voor babydolfijnen dus. Er zijn ook sterke stromingen waar veel vis door te vinden is, dus goede jachtgrond. Het gebied is beschermd dus dat is ook fijn.
Ook zijn hier regelmatig Zonnevissen te zien. Rare grote blobs met vinnen, lelijk maar ook erg tof. Daarnaast de Atlantische Grijze zeehond, die nu jongen hebben, en de gebruikelijke zeevogels natuurlijk. We zijn te laat in het jaar voor de koloniën, die zijn allemaal weer vertrokken, maar we zien de nodige Aalscholvers, meeuwensoorten, zeehonden, en pups! Maar geen dolfijnen, en geen zonnevissen.
Na 1,5 uur heerlijk varen en met Julie kletsen over wildlife, komen we weer aan land. Na een drankje lopen we nog even de kademuur op.
Ze surveyen hier dagelijks vanaf de kademuur vertelde Julie en zien eigenlijk iedere dag wel dolfijnen. We zitten nog maar even en ja hoor! Daar waar we eerder nog langs voeren zien we ze nu jagen. Vinnetje boven, dan een staart: Tuimelaars! Tof!
We lopen weer richting coastal path om naar de camping te gaan, en kunnen nog even naar de dolfijnen kijken vanaf de route. Prachtig!
Eenmaal weer boven (pfff wat een klim) is het heerlijk toeven in het zonnetje bij de bus en besluiten we te blijven. We wagen het er op dat het vannacht minder spookt.
We lunchen, lezen en chillen en komen eindelijk tot rust. Het boottochtje heeft ons weer in de vakantie modus gekregen gelukkig. En ook de nacht is nu rustig en fijn.